خانه اخلاقی اخلاق عبادی قرب به خدا یعنی چه؟

قرب به خدا یعنی چه؟

2 دقیقه خوانده شده
0
0
692

انسان ها بسته به ظرفیت درونی و محیط اجتماعی شان، خود را نیازمند قرب و نزدیکی به خدا می دانند. برخی مقطعی در زمان ها و مکان های خاص و برخی در تمام لحظه لحظه عمرشان و بقیه در حد نصابی از این دو سطح. این که انسان به جایگاهی برسد که همه چیز را بین خود و خدایش محاسبه کند و از خدایش بخواهد و خود را بدهکار خدایش بداند، یکی از لذت بخش ترین مقاطع عمر هر انسانی خواهد بود.

“قرب به معنای نزدیکی به خدا است و ماهیت نزدیکی و دوری انسان به خدا، مربوط به رویکرد (توجه) و عدم توجه او به خدا است. ”
هر انسانی در اثر حرکت اختیاری و قدرت انتخاب‌هایی که دارد با رفتار درست و دوری از زشتی‌ها و پلیدی‌ها به مقام عنایت الهی می‌رسد و وقتی کسی به این مقام برسد در واقع به کمال خود رسیده است.

قرب به خدا با تزکیه نفس حاصل می شود و تزکیه نفس از میان برداشتن موانع و رشد نفس به سمت کمال، با اعمال اختیاری قلبی و عملی است و هر چه قلب انسان بیشتر متوجه حضور خدا باشد، به او مقرب‌تر خواهد بود. تا جایی که دیگر کسی یا چیزی جز خدا را نبیند.

برگرفته از کتاب تعلیم و تربیت اسلامی دکتر باقری

بارگذاری نوشته های مرتبط بیشتر
مطالب بیشتر از این نویسنده عبدالله
بارگذاری بیشتر در اخلاق عبادی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بررسی کنید

آسیب های اجتماعی جامعه اسلامی در عصر امام حسین (ع)

مشخصات کتاب نویسنده : علی نور آبادی چکیده مقاله آسیبهایی که جامعه نوپای اسلامی را در عصر ا…