خانه اخلاقی اخلاق عبادی كدام نماز مردود است؟

كدام نماز مردود است؟

2 دقیقه خوانده شده
0
0
476

امام صادق عليه السلام مى‏ فرمايد:
وقتى بنده نماز را به وقت خودش به جاى آورد و بر شرايط و حقيقت آن محافظت نمايد، به صورت نورى پاكيزه به مقام قرب حركت مى‏ كند و به صاحبش مى‏ گويد: مرا حفظ كردى، خداوند تو را حفظ كند.و اگر نماز را به وقتش نخواند و بر آن و شرايطش محافظت ننمايد، به صورت سياه و تاريكى به او برمى‏ گردد و مى‏ گويد: مرا ضايع كردى، خداوند ضايعت كند «بحار الأنوار: ۸۰/ ۹، باب ۶، حديث ۲٫».

چه بسيار کسانی كه عمرى به خود زحمت مى‏ دهند و به اجراى برخى از احكام خدا قيام مى‏ كنند، ولى زحمات آنان به فرموده قرآن مجيد [هَباءً مَنْثُوراً] «فرقان (۲۵): ۲۳٫» مى‏ شود.
این افراد كسانى هستند كه يا از ايمان برخوردار نيستند مانند منافقين، يا اهل هر نوع گناه و معصيت‏ اند مانند فاسقين، يا شرايط صحت و قبولى عمل را رعايت نمى‏ كنند مانند مردمى كه به احكام الهى اهميت نمى‏ دهند.
قرآن مجيد در سوره ماعون مى‏فرمايد:
[فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ* الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ* الَّذِينَ هُمْ يُراؤُنَ* وَ يَمْنَعُونَ الْماعُونَ‏] «ماعون (۱۰۷): ۴- ۷٫».
پس واى بر نمازگزاران* كه از نمازشان غافل و نسبت به آن سهل‏انگارند.*
همانان كه همواره ريا مى‏ كنند* و از [دادن‏] وسايل و ابزار ضرورى زندگى [و زكات، هديه و صدقه به نيازمندان‏] دريغ مى‏ ورزند.

در قسمتى از يك روايت قدسى آمده:
وَرُبَّما صَلَّى الْعَبْدُ فَاضْرِبُ بِها وَجْهَهُ وَاحْجُبُ عَنّى صَوْتَهُ اتَدْرى مَنْ ذلِكَ؟
يا داوُدَ ذاكَ الَّذى يَكْثُرُ الْالْتِفاتَ الى‏ حَرَمِ الْمُؤمِنينَ بِعَيْنِ الْفِسقِ وَذاكَ الَّذى‏ يُحَدِّثُ نَفْسَهُ انْ لَوْ وُلّىَ امْراً لَضَرَبَ فيهِ الرِّقابَ ظُلْماً «عدة الداعى: ۳۸، الباب الأول فى الحث على الدعاء»:
چه بسا عبدى كه نماز مى‏ خواند و من آن نماز را به صورتش مى‏ زنم و بين خود و صدايش حجاب قرار مى‏ دهم، مى‏ دانى چنين عبدى كيست؟
اى داود! آن نمازگزار كسى است كه به ناموس مردم مؤمن زياد با ديده گناه نظر مى‏ كند و به خودش مى‏ گويد: اگر صاحب قدرتى شدم گردن مردم را مى‏ زنم آن هم به ستم!!
يا مُوسى‏ لااقْبَلُ الصَّلاة الّا مِمَّنْ تَواضَعَ لِعَظَمَتى وَالْزَمَ قَلْبَهُ خَوْفى وَقَطَعَ نَهارَهُ بِذِكْرى وَلَمْ يَبُتْ مُصِرّاً عَلَى الْخَطيئَةِ وَعَرِفَ حَقَّ اوْليائى وَاحِبَّائى‏ «كلمة اللّه: ۹۷، به نقل از الأمالى، شيخ صدوق.»:
اى موسى! نماز قبول نمى‏ كنم مگر از كسى كه براى عظمت من فروتنى كند و دلش ملازم با خوف من باشد و روزش به ياد من تمام شود و شب را در حال اصرار بر گناه صبح نكند و عارف به حق اوليا و عاشقان من باشد.
تا پيوند ايمانى و اتصال اسلامى انسان به پروردگار عزيز عالم و شؤون حضرت حق محكم نباشد، تا انسان در تمام شؤون حيات تقوا و خويشتن‏دارى از گناه را مراعات ننمايد، تا آدمى عملا به شرايط صحت و قبولى نماز توجه نكند، نماز او قابل قبول حضرت حق نخواهد بود!!

عرفان اسلامى، انصاریان ، ج‏۵، ص: ۹۴

  • The First Step in Refinement

    How long do you wish to remain in the sleep of negligence, plunged in corruption? Fear God…
  • به همسرتان بگویید که شما دشمن اش نیستید

    اگر درباره موضوعی با همسرتان آرام صحبت می کنید اما او به یکباره از کوره در می رود و صدایش …
  • Knowledge and Faith

    Sometimes you see that one has knowledge of these realities but has no faith. Undertakers …
مطالب بیشتر از این نویسنده مهدی
  • منظور از چله نشيني چيست؟

    چله نشيني، يكي از رسوم اهل سير و سلوك است كه با رعايت آداب و شرايط خاصي، مدتي به رياضات و …
  • برنامه ای کامل برای زندگی دینی

    • نخست اعمال روزانه ۱) اگر امکان داشت شب هنگام دو رکعت به صورت مستمر و دائم بخوان(تَتَجَاف…
  • مراتب ذكر

    ذکر نوعی آیین نیایش در اسلام است و معمولاً به تکرار اسامی خدا یا ادعیه موجود در کتب حدیث و…
بارگذاری بیشتر در اخلاق عبادی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بررسی کنید

The First Step in Refinement

How long do you wish to remain in the sleep of negligence, plunged in corruption? Fear God…