انواع خوف سالکان

2 دقیقه خوانده شده
0
0
724

عقيده بيداران راه و عاشقان اللّه بر اين است كه خوف بر سه نوع است:
۱- خوف طبيعى.
۲- خوف مذموم.
۳- خوف ممدوح.
خوف طبيعى‏
خوف طبيعى هم چون حالات واقعى ديگر، از خطوط اصلى نفس است و اين حالت براى حفظ جان از حوادثى چون بيمارى، تصادف، دور شدن از منطقه خطر، چگونگى مواجهه با حيوانات درنده، زلزله، رعد و برق، سيل، بادهاى خطرناك، به كار گرفته مى‏شود.

خوف مذموم‏
خوف مذموم خوفى است كه ارتباطى با مسائل خطرآفرين و نيز ربطى به مسائل عالى الهى از قبيل ترس از عذاب فردا، يا ترس از مقام و هيبت حق ندارد، بلكه علّت آن تصوّرات باطل و وهم وخيالات فاسده نسبت به پاره‏اى از امور است كه انسان با اندكى تأمّل نسبت به آن امور كه زاييده خيالات و اوهام است، حس مى‏كند كه خوفش امرى بيهوده و حالتى غير منطقى است.

خوف ممدوح‏
خوف ممدوح، خوفى است كه هم چون حالات عالى ديگر روانى براى انسان از ضروريات است.بدون اين خوف راهى براى ترقى و تعالى وجود ندارد و منهاى اين خوف آدمى را در پيشگاه قرب حضرت او جايى نيست.اين خوف از اوصاف عالى موقنين و از آثار برجسته وجود متّقين و نشانه‏اى از اتّصال محبّين به جناب اوست.
عاشقان حضرتش هرگز از اين خوف جدا نبوده و بدون اين حالت عالى زيست نداشتند.خاتم پيامبران صلى الله عليه و آله مى‏فرمود:
أَنَا أَخْوَفُكُمْ مِنَ اللّهِ‏ «۱».
خائف‏ترين شما از خدا من هستم.
كم‏ترين درجه خوف آن است كه در اعمال و اطوار تجلى كند، آنجا كه انسان از هر گناهى كناره گيرد، معلوم مى‏شود از خوف بهره‏ور است و تازه اين خوددارى از گناهان در فرهنگ الهى ورع شمرده شده و چنانچه انسان از شبهات بپرهيزد داراى تقوا گشته و چون نظر از غير حق بردارد و هيچ نفسى جز به ياد او نكشد داراى صدق شده و در زمره صديقان آمده است.
خوف پر و بالى است كه به وسيله آن بندگان حضرت حق، به سوى هر مقام شايسته‏اى پرواز كرده و به سبب آن از منازل پر هول آخرت با كمال اطمينان عبور مى‏كنند.
خوف ممدوح خوفى است كه در دنيا و آخرت به وجود آورنده امنيت باطن و آرامش فكر وجان است چنانچه در قرآن مجيد آمده:
[وَ لَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً] « نور (۲۴): ۵۵٫».
و يقيناً ترس و بيمشان را تبديل به امنيت كند.
كه ايمان و عمل صالح و ترس از خدا و وحشت از گناه و عذاب فردا، علّت امنيت در دنيا و آخرت است.
صاحبان اين خوف در قرآن مجيد و روايات و اخبار مورد تمجيد قرار گرفته و از آنان به عنوان عباد صالح ياد شده است.
اگر اين خوف، يعنى خوف از عظمت حق و كوچكى خود، خوف از مقام خدا، خوف از جريمه جرم، خوف از سوء عاقبت بر اثر عدم تربيت در آدمى نباشد چه علّتى براى رشد و تكامل و مصون ماندن از خطرات درونى و بيرونى وجود دارد؟
اگر اين خوف نباشد، چگونه انسان بنده حق مى‏شود و به چه سبب از گناه خوددارى مى‏كند و چگونه درصدد دور كردن خود از عذاب فردا برمى‏آيد؟!
بدون اين خوف چگونه، انسان، انسان است و با چه وسيله‏اى، مى‏تواند با دشمنان شرف و فضيلتش مبارزه كند؟
عرفان اسلامى، ج‏۱، ص: ۱۵۵

  • مراتب ذكر

    ذکر نوعی آیین نیایش در اسلام است و معمولاً به تکرار اسامی خدا یا ادعیه موجود در کتب حدیث و…
  • زهد چیست و چه مراتبی دارد؟

    زهد، براى توده مردم «قربت» ، و براى سالك «ضرورت» ، و براى خاصه مردم، «خشيت» است. توده انسا…
  • فاصله بین تو و خدا چقدر است؟

    آیا تا به حال به این مساله فکر کرده اید که فاصله شما تا خدا چقدر است؟ آیا هر وقت بخواهید م…
بارگذاری نوشته های مرتبط بیشتر
مطالب بیشتر از این نویسنده عبدالله
بارگذاری بیشتر در مقدمات عرفان

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بررسی کنید

عملکرد خوب شما در چه زمینه ای است؟

به زندگی گذشته، به موفقیت های گذشته و به مشاغل گذشته خود نظر کنید و ببینید چه کاری است که …